De Persoon – Leergierige Creatieveling

Als ik mezelf moet typeren, dan zijn de termen eeuwige student, creatieveling en rustzoeker wel van toepassing. Globetrotter was ik misschien ooit een tijdje, maar nu niet meer. En de idealist in me is wellicht een beetje ondergesneeuwd geraakt, maar die wil ik de komende jaren wel weer wat meer ruimte geven. Hieronder een nadere toelichting. Voor meer informatie over wie ik ben als werknemer, zie de pagina over mijn Myers-Briggs-persoonlijkheidsprofiel. Oh ja, bewust kindervrij ben ik ook.

De eeuwige student

Als student betaal je collegegeld om te mogen leren. Toen ik later promovendus werd, betaalde de universiteit mij om te studeren. Wat is er mooier dan dat, dacht ik. Nu ik voormalig wetenschapper ben, studeer ik niet meer formeel of betaald. Maar in mijn hart zal ik altijd wel de eeuwige student blijven. Ik volg graag cursussen en lees graag non-fictie boeken.

Wat ik zoal deed / doe op dit vlak

De creatieveling

Mijn moeder had vroeger een hobbyzaakje aan huis en als scholier verdiende ik bij door met haar knutselmateriaal creatieve kinderfeestjes te begeleiden. Mijn vader is een bekwame klusser – geleerd van zijn vader, mijn opa, die meubelmaker was. Ik heb het dus van huis meegekregen om ‘met mijn handen’ bezig te zijn. Tijdens mijn studententijd en mijn periode als academicus kwam het er niet van om creatief en scheppend bezig te zijn, maar tegenwoordig maak ik er bewust weer tijd voor.

Wat ik zoal deed / doe op dit vlak

De rustzoeker

In mijn hoofd gebeurt altijd veel, en als introvert persoon moet ik altijd even opladen na uitgebreide sociale interactie met veel mensen. En dus is het belangrijk dat ik ook regelmatig rust zoek, weet ik inmiddels. Bovendien – pas in rust komt er ruimte voor nieuwe inzichten in ‘life, the universe and everything.’

Wat ik zoal deed/doe op dit vlak

De oud-'globetrotter'

Toegegeven, de term ‘globetrotter’ is te pretentieus; zoveel plekken op de wereld heb ik eigenlijk niet bezocht. Het concept van een wereldreis waarin je snel van de ene naar de andere plek hopt, heeft me nooit aangesproken. Liever ben ik ergens langere tijd, zodat je echt wat leert begrijpen van de plek. Vanwege mijn studie en later mijn promotieonderzoek ben ik een aantal keren voor meerdere maanden naar het buitenland geweest. Tegenwoordig ben ik meer een ‘huismus’. De wereld komt nu vooral naar me toe via de ansichtkaarten die ik met mensen wereldwijd uitwissel via de internationale online ‘postcrossing’ gemeenschap.

Wat ik zoal deed / doe op dit vlak

De idealist?

Toen ik aan mijn eerste studie begon, wist ik al dat ik de specialisatie ‘technologie & ontwikkelingskunde’ wilde doen. Ik zou de wereld later verbeteren! Maar was het ook niet dat ik me bijzonder wilde voelen, en goed over mezelf?

Nu denk ik: je steentje bijdragen is genoeg. En dat doe je ook door als medewerker in onderwijs, zorg, overheid of waar dan ook bij te dragen aan het collectieve goed (en door de manier waarop je dat werk vervolgens doet). En daarnaast door allerlei kleine, dagelijkse acties en keuzes. Af en toe de alleenstaande, bejaarde buurvrouw bezoeken en zo veel mogelijk vegetarisch eten en zo.

Wel is het belangrijk te doen wat bij je past. Lang heb ik er onbewust naar gestreefd meer zoals mijn moeder te zijn, die altijd klaarstaat met een luisterend oor en persoonlijke hulp voor eenieder in haar omgeving die dat kan gebruiken. Maar zorgzaamheid is nou eenmaal niet mijn sterkste punt. Dus hoewel ik die buurvrouw wel degelijk af en toe bezoek, is iets als een website bouwen voor een kleine non-profit organisatie toch meer mijn ding.

Maar toch, doe ik wel genoeg? De laatste tijd roert de idealist in me zich weer – zou ik niet meer kunnen en willen doen? En dus probeer ik nu open te staan voor wat zich aandient – wellicht ergens bestuurslid worden?

Wat ik zoal deed / doe op dit vlak

De kindervrije vrouw

Gek eigenlijk, dat aan mijn man nooit en mij regelmatig gevraagd is waarom wij geen kinderen hebben (en uiteraard wordt hem ook veel minder gevraagd of wij kinderen hebben). Als vrouw heb je kennelijk nog steeds wat uit te leggen als je kinderloos door het leven gaat. Simpelweg nooit de behoefte gehad. Het is niet dat ik de vrijheid wil houden om veel hedonistische stedentripjes in te plannen. Ook niet dat carrière maken voor mij belangrijker was. Het betekent uiteraard wel dat ik heel flexibel kan zijn qua werktijden.

Recent gelezen