Commissaris Onderwijs bij studievereniging Intermate (1997-1998)

OpDeTrap

Studievereniging Intermate was dé vereniging van studenten van de opleiding Techniek en Maatschappij. De functies in het bestuur 1996-1997 werden officieel pas verdeeld na onze verkiezing. De meeste van mijn mede-bestuursleden stonden open voor meerdere functies. Maar ik wist vanaf het begin dat ik eigenlijk maar één functie zou accepteren: Commissaris Onderwijs. Ik wilde een functie met inhoud, waarin ik een bijdrage kon leveren aan iets belangrijks. Het leek me ook de meest leerzame functie, aangezien ik intensief in aanraking zou komen met beleid en politiek.

Het meest trots ben ik op de bijdrage die we als studenten konden leveren aan de herstructurering van de opleiding. Tijdens mijn bestuursjaar verscheen er een rapport waarin een externe visitatiecommissie zeer kritisch was over onze opleiding. Het was duidelijk dat er substantiële veranderingen nodig waren. De faculteit plande een ‘heidedag’ waarin de aftrap gegeven zou worden aan het verbetertraject. Als Commissaris Onderwijs was ik onder meer voorzitter van het StudentenOverleg (StOv), waarin alle studenten van mijn opleiding zaten die iets deden met medezeggenschap en/of onderwijs (leden van de P-raad, faculteitsbestuur, opleidingscommissies, etc.). Onder mijn leiding bereidden we de heidedag uitgebreid voor tijdens meerdere sessies, waarin we notities ontwikkelden met onze eigen voorstellen in reactie op de kritiek van de visitatiecommissie. Een aantal van ons, waaronder ikzelf, mochten de heidedag bijwonen. Na afloop daarvan bekende de opleidingsdirecteur dat hij eigenlijk skeptisch was geweest over het nut van studenten uitgebreid betrekken bij het verbetertraject. Maar nu hij onze bijdrage op die dag gezien had, was hij overtuigd dat er een student moest in iedere deelcommissie die aan de slag zou gaan met de nieuwe plannen – waarin stukken van onze eigen voorstellen nu opgenomen waren.

Een moment dat me is bijgebleven vond plaats na de bestuurswisseling aan het einde van het jaar. Een medestudent kwam naar me toe en zei me dat alle bestuursleden in ons team het goed gedaan hadden, maar dat ik er toch uitsprong. “Iedereen wist dat ze voor onderwijsissues bij jou moesten zijn en waar je voor stond”, zei ze. “Jij wàs gewoon onderwijs.” Frapant is dat jaren later een collega hetzelfde tegen me zei toen ik afscheid nam als coordinator van het 3TU.Centre for Ethics and Technology (3TU.Ethics). Hij zei dat het centrum me zou missen, omdat ik gewoon 3TU.Ethics wàs. Als ik ergens voor ga, straal ik dat kennelijk ook uit.

Save

Save

Save