“Giving What We Can”- 5% van mijn inkomen (2017)

Het voelt goed, is het niet? Wat kleingeld in een collectebus doen, zo nu en dan een tientje overmaken naar een goed doel zoals Oxfam Novib of Amnesty International. Maar het gaat eigenlijk om kruimels… De verbijsterende cijfers voor het gezinsinkomen van mijn man en ik samen in 2016: wij behoren kennelijk tot de 1.2% rijkste mensen van de wereld, ons inkomen is 37x zoveel als het gemiddelde wereldwijd. Al wonen we gewoon in een rijtjeshuis en zijn we Donald Trump niet, kennelijk zijn we stinkend rijk!

Waar ik deze cijfers vandaan heb? De website van de organisatie Giving What We Can (zie afbeelding). Geef je land, inkomen en gezinsgrootte in en ze berekenen het – rekening houdend met de lokale kosten van levensonderhoud. Of het percentage werkelijk klopt, vraag ik me wel af. Is het bijvoorbeeld ook meegenomen hoe duur wonen in Nederland is, of is alleen rekening gehouden met  de kosten van de dagelijkse boodschappen? Wat mede deze voor mij onverwacht hoge score bepaalt, is in ieder geval het feit dat wij geen kinderen hebben die ‘delen’ in ons inkomen.

Het is hoe dan ook duidelijk dat we ons meer kunnen veroordelen dan hier en daar een tientje  doneren. En er zijn ook goede ethische redenen te bedenken waarom we dat zelfs verplicht zijn. Zonder een uitgebreid betoog op te zetten: ik denk dan simpelweg aan de hoeveelheid tragische armoede die er nog is, plus het feit dat het een groot deel geluk is in de loterij des levens dat wij het zo goed hebben. Onder meer de filosoof Peter Singer heeft veel geschreven over de ethische plicht je rijkdom te delen.

Giving What We Can wil mensen inspireren meer te geven en bijdragen aan een cultuur van meer en meer effectief doneren (ze verzamelen ook informatie over de effectiviteit van goede doelenorganisaties). Op hun website kun je een eed afleggen om de rest van je leven 10% van je inkomen te doneren. Als wij jaarlijks 10% van ons inkomen aan een goed doel zouden doneren, dan zouden we volgens de berekening nog altijd tot de rijkste 1,6% van de wereldbevolking behoren, en een inkomen hebben van 33x het wereldwijde gemiddelde.

Voor wie dat een stap te ver is – en op de een of andere manier ben ik er ook nog niet klaar voor – is het mogelijk om uit te proberen hoe een toezegging van meer doneren voelt. Je kiest dan voor het komende jaar zelf hoeveel je doneert, met een minimum van 1%. Dat percentage haalde ik de afgelopen jaren al – gestimuleerd door de drempel voor belastingteruggave over giften. Dus ik heb net besloten mijn doel voor dit jaar op 5% te zetten.

Wie doet er mee?

P.S. Bij de concurrerende organisatie The Life You Can Safe is de drempel om een officiële donatiegelofte af te leggen slechts 1% van je inkomen, een ‘koopje’ dus 😉