Huttenbouw zomerweek (1982-1989)

We gaan nu hutten bouwen, in speeltuin Kindervreugd. We hebben hout te sjouwen, maar dat doet ons heel veel deugd…

Het begin van het lied kan ik nu nog zingen, maar het was dan ook een jaarlijks terugkerend hoogtepunt van de zomervakantie, met mijn broertjes, neven en nichten naar de huttenbouwweek bij mijn tante Ans in Alphen a/d Rijn.

Fantastische plannen had je altijd voor de hut – een paleisje zou het worden. Zodra het mocht, zo snel mogelijk geschikte planken en platen wegslepen bij de voorraadstapel – voordat de andere kinderen de beste er al uit gevist hadden – en aan de slag met zijn allen. Door een tekort aan hout en tijd werd het nooit helemaal wat je bedacht had, maar dat mocht de pret niet drukken. De 2 nachtjes die je vervolgens mocht slapen in de hut waren hoe dan ook geweldig, al ging je met een slaaptekort weer naar huis.

En zo vond mijn eerste kennismaking met de bouw plaats… Later ging ik op vrijwilligerskampen met de Internationale Bouworde, koos ik voor bouwkunde als mijn technische richting binnen mijn studie Techniek en Maatschappij, liep stage bij een aannemer in Tanzania, onderzocht voor mijn afstuderen de bouwmaterialenindustrie in Noord-Oost Thailand, werkte nog een blauwe maandag als docent bij de masteropleiding Construction Management & Engineering en begeleidde afstudeerders bij de makelaardijopleiding van HBO Nederland, maar deed vervolgens helemaal niets meer in deze richting.

Nu ja, behalve toch weer zelf wat (ver)bouwen af en toe. Een schuur voor de fietsen en de motor van mijn man Niels, samen met mijn vader gebouwd in de achtertuin. En de renovatie van ons huis uit 1949, die we grotendeels zelf hebben gedaan.